اولين بار که اسمش را در ليست بيمارانم ديدم ، کمي شوکه شدم ،باخودم گفتم: مگر  آن دندانهاي زيبا و سفيدش نياز به درمان هم دارد؟

از در که وارد شد ، با آن لبخند هميشگي ، قد بلندش

متحيرم کرد ، ??? سانتيمتر کم نيست !
وقتي روي يونيت نشست ، از اضطرابش گفت ،آرام به او گفتم : مطمئن باش نمي گذارم  يک هوادار   ليور پول ، کوچکترين دردي بکشد و خنديديم ... در پايان کار هم اين عکس يادگاري را همکارم ازما گرفت .او را يک آدم بسيار باهوش ، مسلط به کار خود، خوش صحبت ، اهل مطالعه و بسيار منطقي  يافتم ... اين روزها با او هم چپ افتاده اند ...